|
Znajomość budowy układu pokarmowego pozwala uniknąć błędów w odchowie.
W chwili urodzenia, spośród czterech komór żołądka przeżuwacza, u cielęcia rozwinięty jest jedynie trawieniec. Żwacz jeszcze nie pracuje. W związku z tym, w pierwszych tygodniach życia podstawowym pokarmem cielęcia jest mleko.
Zasady żywienia:
• Dzienna dawka mleka, po krótkim okresie adaptacji, powinna wynosić 6-8 l.
• Zaleca się częste pojenie mlekiem, w małych dawkach, gdyż początkowo pojemność trawieńca wynosi około 2 l.
• Temperatura skarmianego świeżego mleka powinna wynosić około 38 stopni C. Odstępstwa od tej temperatury są często powodem biegunek. Mleko kwaśne podaje się w temperaturze 15-20 stopni C.
• Przy sporządzaniu pójła z preparatów mlekozastępczych należy zachowywać jego stałą koncentrację. W żywieniu cieląt hodowlanych w 1 litrze wody rozpuszcza się 100 do 120 g, w żywieniu cieląt opasanych 150-180 g preparatu.
• Pójło nie może zawierać grudek i musi być przygotowane bezpośrednio przed skarmianiem.
Nieprawidłowa postawa cielęcia przy piciu mleka
Postawa cielęcia w warunkach naturalnych.
• Mleko należy podawać przez smoczek. Cielę pije wtedy wolniej i wydziela więcej śliny niż przy piciu bezpośrednio z wiadra. Metoda ta zapewnia przepływanie mleka rynienką pokarmową bezpośrednio do trawieńca, z pominięciem żwacza, który jeszcze nie jest wystarczająco wykształcony.
• Cielęta od początku powinny korzystać ze swobodnego dostępu do wody, najlepiej z automatycznych poideł.
Zapotrzebowanie cieląt na wodę pitną
• Od drugiego tygodnia życia cielęta powinny korzystać ze swobodnego dostępu do pasz stałych, tzn. paszy treściwej, siana i kiszonki. Z chwilą, gdy cielę zaczyna pobierać pasze stałe należy stopniowo ograniczać dawki mleka. Powolne zmniejszanie dawek mleka, przeprowadzane w dłuższym czasie, powoduje łagodne przekształcanie się cielęcia w przeżuwacza, bez zakłóceń tempa wzrostu.
Swobodny dostęp cieląt do pasz stałych od 2 tygodnia życia
Top
|
